Το έναυσμα

Γεια σας αγαπητοι αναγνωστες του blog μου.Αγαπητε Γιωργο δηλαδη (ισως εισαι ο μοναδικος)Το πρωτο post μου στο πρωτο blog μου θα πρεπει να το αφιερωσω στον μοναδικο πιτσιρικο που μου έδωσε το εναυσμα να ξεκινησω κι εγω ενα blog.Η ιδεα είναι καταπληκτικη. Μπορεις πραγματικα να γραψεις και να δημοσιεύσεις ο,τι θελεις χωρις να χρειαστει να γλυψεις-πληρωσεις κανενα. Έμαθα για τα blogs παρα πολυ αργα και συγκεκριμένα οταν έψαχνα παραπάνω πληροφορίες για το περιβοητο ευαγγελιο του Ιουδα και έπεσα πανω σε ένα post του πιτσιρικου "Ο Ιουδας φιλουσε κατα παραγγελια" και με ποναγε η κοιλια μου μια ωρα απο τα γελια. Ηταν καταπληκτικο , ηταν μοναδικο , ηταν αυτο το κατι αλλο το διαφορετικο σε ολα τα αρθρα η κειμενα που ειχα διαβασει γενικα. Το σατιρικο υφος του πιτσιρικου μου θυμισε εποχες που ημουν ακομα στη σχολη με τους φιλους μου και πιναμε για ωρες καφε και βγαζαμε απιστευτο γελιο απο σοβαρες ιστοριες που ψαχναμε αυτο το διαφορετικο απο μεσα τους βασισμενο σε αληθινα στοιχεια. Όπως π.χ. το γεγονος πως ο Ιουδας ηταν ο ταμιας της ταξης και επρεπε να βρει 30 αργυρια γιατι το ταμειον ηταν μειον.Πιτσιρικο το γραψιμο σου ειναι μοναδικο.Σ'ευχαριστω για αυτην την ευκαιρια.Πιθανοτατα αν δε μου αρεσε εκεινο το συγκεκριμενο αρθρο να μην εμπαινα κι εγω σάυτο το tripακι να γραφω προσωπικες εμπειριες ή αλλα πραγματα που μπορει να θελω να μοιραστω με αλλους. (Γιωργο για σενα λεω)