16 Ιουνίου 2007

Το κλίμα αλλάζει συνήθειες. Εμείς;


Το ρολόι της καταστροφής είναι 5 λεπτά πριν την ώρα μηδέν. Τους δείκτες του ρολογιού τους χειρίζονται ειδικοι και επιστήμονες απο όλο τον κόσμο. Ανάλογα με την κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη τους πάνε μπροστά ή πίσω. Αυτη την στιγμή λοιπον βρισκόμαστε 5 λεπτά πρίν την καταστροφή. Και ο λόγος; Το κλίμα.
Η κατάσταση του παγκόσμιου κλίματος είναι σε τέτοιο σημείο που άποτελεί τον υπ'αριθμό 1 κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Σε δεύτερη μοίρα έρχεται το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού ολέθρου.
Για πρώτη φορά οι G8 έφεραν αυτο το θέμα στην συνεδρίασή τους. Αυτο και μόνο πρέπει να μας κινήσει την περιέργεια. Το θέμα είναι μείζον. Κατι πρέπει να γίνει τώρα. Οχι σε πέντε λεπτά. Σε πέντε λεπτά θα καταστραφούμε.
Τι κάνουμε εμείς γι αυτό; Οταν λέω "εμείς" εννοώ το σύνολο των Ελλήνων. Τίποτα. Σπαταλάμε ενέργεια ασύστολα. Τωρα θα μου πείτε, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Δεκα εκατομμυριάκια είμαστε στα δισσεκατομμύρια του κόσμου. Κι όμως είμαστε τελευταίοι σε ανακύκλωση προιόντων και παράλληλα έχουμε 2 απο τις πιο ρυπαρές βιομηχανίες στην Ευρώπη.
Το πρόβλημα είναι το CO2 (διοξείδιο του άνθρακα) και το CH4 (μεθάνιο). Προϊόντα καύσης και τα δυο. Τα αέρια αυτά, μαζί με κάποια άλλα, αποτελούν τα αέρια του θερμοκηπίου.Αυτο σημαίνει πως αιωρούνται σε κάποιο σημείο της ατμόσφαιρας δημιουργώντας ένα γυάλινο σκέπασμα πάνω απο την γή επιτρέποντας την ηλιακή ακτινοβολία να περνάει προς την γη, αλλά την εμποδίζει να διαφύγει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Το πρόβλημα θα ήταν μικρό εάν δεν καταστρέφαμε τα δέντρα τα οποία μετατρέπουν τα αέρια αυτά σε οξυγόνο και άζωτο.
Η αλόγιστη καταστροφή δασών σε ρυθμούς ασύλληπτους για εμένα, καταστρέφει την άμυνα του πλανήτη απο τέτοια φαινόμενα.
Τι μπορούμε να κάνουμε γι αυτό;
Νομίζω το λιγότερο που μπορούμε είναι να αρχίσουμε απο την ανακύκλωση συσκευασιών.
Ύστερα να στραφούμε σιγά-σιγά στις ανανεώσιμες ή ήπιες μορφές ενέργειας. Δυο απο αυτές είναι η αιολική και η ηλιακή ενέργεια.
Αραγε αν όλες οι πολυκατοικίες της Αθήνας είχαν στην ταράτσα τους -εκτός απο κεραίες και "πιάτα"- μερικές σειρές απο ηλιακούς συλλέκτες, θα μπορούσαν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας απο την ΔΕΗ τουλάχιστον στο μισό;
Αν επίσης σε κάθε πολυκατοικία υπήρχε τουλάχιστον μια συσκευή η οποία "ρουφάει" ατμοσφαιρικό αέρα και βγάζει οξυγόνο (υπάρχει τέτοια συσκευή;;;) δεν θα μειωνόταν σημαντικά το νέφος και τα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου στην Αθήνα;
Κάπου διάβασα πως σε κάποιο "ανεμοδαρμένο" νησί των κυκλάδων απογορεύτηκε η δημιουργία αιολικού πάρκου σε κάποιο βουνό του λόγω των αντιαισθητικών ανεμογεννητριών. Και αναρωτιέμαι τωρα εγώ, αν αυτό το αιολικό πάρκο επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών σε ενέργεια τουλάχιστον της πρωτεύουσας δεν είναι αν μη τι άλλο βλακώδης η απόφαση για να μην κατασκευαστεί;
Πότε θα αλλάξει η νοοτροπία αυτή του Έλληνα ρε γαμώτο;

Απο αύριο ξεκινάω ανακύκλωση.
Ή μάλλον οχι απο αύριο, απο σήμερα κιόλας.

14 Ιουνίου 2007

Νέος Κ.Ο.Κ.


Τέθηκε σε εφαρμογή απο τις αρχές του μήνα ο νέος ΚΟΚ. Στην αρχή έβλεπα πολλά μπλόκα στους δρόμους και να γίνεται έλεγχος σε οχήματα και οδηγούς και το χάρηκα πολύ.
"Επιτέλους γίνεται και κάποιος έλεγχος " . Άραγε ως πότε θα κρατήσει αναρωτήθηκα.
Τι το'θελα; 3-4 μέρες το πολύ κράτησαν τα μπλόκα. Αυτό ήταν οτι μάζεψαν, μάζεψαν.
Και να πάλι που ξαναβλέπω οδηγούε στην Αττική οδό μα κινητά στο χέρι και χωρίς ζώνη να πηγαίνουν αριστερα με 100 χιλιόμετρα.
Δεν μπορούσαν να το κρατήσουν για ένα μήνα να σφίξουν λίγο οι κώλοι;
Αμ το άλλο; Εξορθολογίστηκαν τα πρόστιμα και έχουν γίνει πολύ ακριβά για τις χοντρές παραβάσεις και πιο λογικά για τις πιο απλές.
Ναι καλά. "Οδήγηση σε τούνελ με σβηστά τα φώτα 7 βαθμούς ποινής, ενω οδήγηση στην λωρίδα αντίθετης κυκλοφορίας 4 βαθμούς ποινής στο point system"
Μμμμμμμμμ, εξορθολογισμός να σου πετύχει. Έτσι ξέρω κι εγώ να εξορθολογίζω τα πράγματα.
Αμ το άλλο. Επιτρέπεται η συνομιλία στο κινητό μόνο με bluetooth. Αυτά είναι. Και όταν κάποιος ρώτησε γιατί μόνο με bluetooth, η απάντηση ήταν για να μήν χρειάζεται να πατάς το κουμπί του hands-free. Ακου πράγματα. Απο δώ και πέρα όλοι οι Έλληνες θα κυκλοφορούν με ένα ματσούκι στο αυτί σαν την Αλισια Φερειρα απο το " Η άσχημη που έγινε όμορφη" (η Μεξικάνικη εκδοχή της Μαρίας της άσχημης.
Τέλος πάντων δεν απορώ με το χάλι που επικρατεί. Έχω αρχίσει και το συνηθίζω.

Ετικέτες

02 Ιουνίου 2007

Λύπη

Είμαι πολύ λυπημένος.
Διάβασα πολλά για την Αμαλία. Δεν μπορώ να πιστέψω πως έζησε μια ζωή μέσα στον πόνο. Απο 8 χρονών κοριτσάκι. Το φαντάζεστε; 8 χρονών μόνο.
Και ήθελαν να την βγάλουν τρελλή. Απίστευτο. Τι πόνος. Τί απογοήτευση απο τόσους γιατρούς.
Σκέφτομαι οτι ίσως κι εγώ, ή οι δικοί μου άνθρωποι, ή ακόμα χειρότερα τα παιδιά που σκοπεύω να αποκτήσω βρεθούν σε παρόμοια κατάσταση. Τι θα κάνω τότε? Θα είμαι τόσο δυνατός όσο αυτη η κοπέλα?
Το ποστ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ"..... είναι αυτό που με "κατέστρεψε" περισσότερο απ'όλα. Όλα αυτά που εμείς τα θεωρούμε απλά και δεδομένα όπως μια απλή εκδρομή, ένα μπάνιο στην θάλασσα ή μια βολτα για καφέ και σινεμά, γι'αυτη την κοπέλα ήταν σχεδόν απαγορευμένα. Ένα κοριτσάκι εβγαλε την ζωή της απο 8 εως 30 ετων στα νοσοκομεία. Δεν πρόλαβε να παίξει με τους φίλους της σαν παιδάκι. Δεν πρόλαβε να "παίξει" με κάποιον φίλο της σαν γυναίκα. Μια ζωή καταστράφηκε και στο τέλος χάθηκε χαρη στην αδιαφορία των πρώτων γιατρών της. Άραγε πόσες τέτοιες ζωές χάθηκαν ή χάνονται τωρα που γράφω αυτό το κείμενο λόγω αδιαφορίας κάποιων γιατρών?
Τρέμω στην ιδέα.

Για την Αμαλία ρε παιδιά και όσες Αμαλίες ανεβαίνουν ενα Γολγοθά αυτη τη στιγμή πρέπει να αγωνιστούμε να αλλάξει κάτι.

Για την Αμαλία

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ"

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ